Matthias liet zijn identiteitskaart zien aan de uitsmijter en werd dan meteen binnen gelaten. Er was hier een verjaardags feestje aan de gang, een feestje waar alleen de hoog geplaatste mensen mochten komen. Hoewel er enkele uitzonderingen waren. Zoals hij onder anderen. Hij zat al lang in de acteurs wereld en had vorig jaar pas zijn doorbraak gehad met een film, maar in de modellen wereld had hij vandaag zijn doorbraak gehad. Aangezien zijn manager net had gebeld en had verteld dat door de foto's, hij al meteen geboekt was voor andere shows. Dit was voor hem iets om te vieren, maar toch moest hij ook bij het meisje raken dat vandaag 18 geworden was. Kort keek hij rond naar de mensen en grijnsde even. Tot zijn verbazing herkende ze hem al meteen want hij kreeg al meteen schouderklopjes en de gehele heisa. Kort keek hij op en zag dan het meisje staan dat 18 geworden was. 'Gefeliciteert, je cadeau krijg je van mij later. Maar het word er een om nooit te vergeten.' Zei hij tegen haar en knipoogde. Dan wandelde hij naar een tafel waar enkele andere acteurs stonden waarmee hij de film had opgenomen en meteen begroete hij ze en vertelde ze dan ook over izjn doorbraak als model.

Al van toen hij binnenkwam, hield ze hem in de gaten. Verscholen achter haar glas champagne, geleund tegen de bar, keek ze hem na. Aan zijn looks te beoordelen, was hij model. Natuurlijk was niet iedereen met een leuk gezicht meteen model, maar ze kon er tenminste van uitgaan. Hij leek haar een paar jaar ouder dan zij. Alysson besloot dat ze hem straks wel eens zou begroeten, als ze hem nog terug kon vinden in de massa. Hoe meer mensen je kende, hoe beter. Je kon altijd nog eens iemand nodig hebben.
Ze liet haar ogen verder over de aanwezigen dwalen, maar merkte niemand interessant meer op. De jongen die ze er daarnet uitgepikt had, viel op tussen andere aanwezigen, maar Alysson kon niet zeggen waarom. Toen ze zag dat hij bij een groepje acteurs ging staan. Alysson kende er enkele - Pete, bijvoorbeeld. Ze bedacht dat dat wel een goed excuus was om achter de naam van de jongen te komen. Ze zette haar glas dan ook op de bar, stond op en wandelde zelfverzekerd naar het groepje. 'Hey,' zei ze, schijnbaar ongeïnteresseerd tegen anderen. Ze richtte haar ijsblauwe ogen op de jongen. 'Alysson,' stelde ze zichzelf voor. 'Alysson Harvard.' Ze wist niet of haar naam deze vreemdeling wat zei. Haar moede, Eleanore Duvessa, was dan wel een bekende modeontwerpster, dat wilde niet automatisch zeggen dat iedereen ook haar dochter kende. Vooral niet omdat ze verschillende familienamen droegen. 'Dochter van Eleanore Duvessa,' voegde ze er dus nog maar aan toe. 'En jij?'

Matthias had al in het oog dat er iemand naar hem aan het kijken was maar het maakte niet uit voor hem. Kort lachte hij om een opmerking die John maakte en schudde dom zijn hoofd. Kort geeuwde hij en bestelde voor hem een mojito, kon hij wel gebruiken. Rustig hield hij een serveuse tegen en nam een mojito van de plateau af en knikte vriendelijk naar haar. Niet veel later kwam er een meisje naar de groep toe. Het was voor hem een onbekend gezicht, maar ja hij zou er wel snel genoeg achter komen wie ze was. 'Hey,' Sprak ze ietwat ongeinterreseerd tegen de andere. Met haar ijsblauwe ogen keek ze meteen naar hem, wat hem iet wat intimideerde. Zoiets gebeurde hem nu ook niet gauw. 'Alysson Harvard.' Matthias glimlachte vriendelijk naar haar toe, de naam deed geen belletje rinkelen. Ach ja, hij zelf was nu ook niet echt een van de bekendste hier. 'Dochter van Eleanore Duvessa,' Die naam kende hij wel, een van de fameuze ontwerpsters waar hij al een shoot bij mocht doen, en naart schijnt was hij weer door haar geboekt. 'Matthias Qerdshi, aangenaam.' Rustig dronk hij wat van zijn mojito en opeens zette iemand de muziek vrij luid, de groep mensen in het midden kwamen langzamerhand in beweging en eindelijk was het feest begonnen hier. 'Model en opkomend acteur.' Zei hij nog even ter informatie.

Hij kende haar ook niet, zag ze, maar toen ze de naam van haar moeder noemde, veranderde zijn gezicht. Toen hij zijn naam zei, wist Alysson dat ze die al eerder gehoord had, ze wist alleen niet waar. 'Aangenaam,' knikte ze, en ze draaide zich even weg om weer een glas champagne van de serveerster die voorbij liep, over te nemen. Ze knikte, niet vriendelijk, maar neutraal. Daarna draaide ze zich weer naar haar gesprekspartner toe. Ze schrok even toen de muziek luider werd gedraaid, wat met luid gejuich werd ontvangen, maar schonk er verder geen aandacht aan. Ze richtte haar ogen weer op de jongen, maar deze keer niet zo indringend en intimiderend als vorige keer. 'Model...' Ze knikte, een beetje bewonderend. Toen ging er een belletje rinkelen; model. Hij had de creaties van haar moeder gedragen tijdens een shoot, onlangs. 'Jij hebt al voor mijn moeder gewerkt?' vroeg ze. Ze herinnerde zich ook iets in de trant van dat hij nog een shoot mocht doen voor haar, omdat ze zo tevreden over hem was geweest. Alysson wilde hem dat niet vertellen, want misschien wist hij het nog niet en het was niet aan haar om zijn opdrachten bekend te maken. 'Waarin heb je allemaal al gefigureerd, of hoe je dat ook mag noemen?' vroeg ze, omdat hij had gezegd dat hij opkomend acteur was. Ze nam een slok van haar glas en keek even om zich heen. Steeds meer mensen dansten en waren echt aan het feesten. Alysson zou straks ook wel mee gaan dansen - op feesten kon ze moeilijk stil zitten - maar eerst wilde ze nog iets meer te weten komen over Matthias. Al kon ze op dit moment niet bedenken waarom in godsnaam ze hem ooit nodig zou hebben.

Toen ze wat verbaasd reageerde op het feit dat hij een model was glimlachte hij even. 'Jij hebt al voor mijn moeder gewerkt?' Vroeg ze uiteindelijk. 'Inderdaad, ik heb haar laatste zomercollectie gedragen.' Vorige Zomer had hij inderdaad met haar moeder gewerkt, ze was tevreden over hem geweest maar wist dus niet of hij nog wel ooit bij haar kon komen showen. Door de laatste shoot was dit dan ook meteen veranderd want nu waren er al verscheidene boekingen waaronder de moeder van Allyson. Hij voelde als het ware de muziek door zijn lichaam gaan, maar toch zou hij toch nog even bij haar blijven staan. Dat was wel het beleefdste. 'Waarin heb je allemaal al gefigureerd, of hoe je dat ook mag noemen?' Hij had eigenlijk best al in veel films gefigureerd, maar hij zou ze niet allemaal gaan zeggen. Dat was teveel werk, de belangrijkste voor hem zou hij maar gaan zeggen. 'Push away, Ordinary day, Blue skies, Warrior en mijn laatste nieuwe Birthday bash.' Zei hij rustig tegen haar en glimlachte eventjes. Even dacht hij na over haar. Haar moeder had hem eens verteld over een meisje dat nog studeerde. Dus hij zou maar gokken dat dit dat meisje was. 'En waar studeer jij?'

'Inderdaad, ik heb haar laatste zomercollectie gedragen.' Ze knikte, dat herinnerde ze zich nog. Haar moeder had haar de foto's getoond en gezegd dat ze uitermate tevreden was met Matthias. Alysson wilde hem nu echt vertellen dat hij nog een keer was geboekt, maar toen bedacht ze zich dat hij dat hoogstwaarschijnlijk al wist. Tenzij hij bij een bureau zat dat hem nooit wat vertelde.
Hij begon al zijn films op te noemen en toen hij klaar was wist Alysson dat ze geen van die films had gezien. Ze nam zich voor om naar Birthday bash te kijken. 'Repertory Company High School for Theatre Arts,' antwoordde ze toen hij vroeg waar ze studeerde. Het beviel haar wel op die school - ze zou het bijna jammer vinden dat het haar laatste jaar was. Aan de andere kant, ze kon niet wachten om haar eigen leven te beginnen. Hoewel ze er nog steeds niet uit was of ze nou zou verder studeren of niet.
Het viel haar op dat Matthias voortdurend naar de dansvloer stond te kijken. 'Zin om te dansen?' vroeg ze dus maar. Ze verwachtte niet dat ze nog veel meer over hem te weten zou komen en de muziek en de massa trok haar aan. Met een resoluut gebaar zette ze haar glas met een klap neer, schudde haar haren, glimlachte nog een keer naar Matthias en liep heupwiegend naar het midden van de enorme zaal, waar iedereen stond te dansen. Ze besefte dat ze de jarige nog niet had gefeliciteerd, maar dat kon altijd nog. Desnoods deed ze het morgen, met de smoes dat ze haar vanavond niet had gevonden.

'Repertory Company High School for Theatre Arts,' Dat was een vrij goede school die ook wel aardig bekend was in New York. Kort dacht hij na en dronk het laatste beetje dat nog in zijn glas zat uit en kraakte dan even zijn vingers. Na een tijd begon hij zijn hoofd zachtjes mee te bewegen op de beat. Dus toen ze vroeg of hij wou dansen knikte hij naar haar en wandelde rustig met haar mee naar de dansvloer. Matthias had ooit enkele danslessen gevolgd bij een school hier dus hij kon aardig wat dansen. In de verste spotte hij de jarige en glimlachte even naar haar. Kort nam hij zijn mobiel. Hij tikte wat in op het scherm en verzende dan de sms naar degene die jarig was. Er stond in dat ze naar buiten moest gaan, daar stond een man met een fluoriserend vestje en die had haar cadeau vast. Al snel zag hij haar vertrekken en weer terugkomen ook. Toen ze binnen kwam en het doosje open deed klonk er een geluid van verbazing. Hij had haar een gouden armband gegeven met daarin haar naam gegraveerd en een oud gezegd. Terwijl het hele gebeuren was hij nog steeds aan het dansen bij Allyson. Zolang het meisje nu niet met haar gehele troep naar haar kwam vond hij het fijn.

Matthias volgde haar en daar was ze blij mee. Een beetje gezelschap kon nooit kwaad. De muziek die hier werd gedraaid was erg goed. Alysson leefde zich dan ook uit. Ze voelde de muziek door haar lichaam gaan en de mensen om haar heen.
Plotseling zag ze dat Matthias zijn mobiel nam en wat intikte. Ze volgde zijn blik, die naar de jarige ging. Ze ging naar buiten en kwam niet veel later weer binnen, met een hele groep mensen om zich heen. Ze opende een klein doosje en Alysson kon al raden dat er een sieraad in zat. Een heel kostbaar, aan de reacties te horen. Ze keek Matthias geamuseerd, vragend aan. 'Wat heb je haar gegeven?' vroeg ze, puur nieuwsgierig. Alysson had al snel de link gelegd met het feit dat hij het meisje ge-sms't had. Ze wist dat ze toch dringend het meisje een keer moest feliciteren en haar haar geschenk geven. Dat zou ze zo wel doen, als ze naar hier kwam om Matthias te bedanken. Als ze dat zou doen, maar Alysson wist bijna zeker van wel.

Matthias keek even naar Allyson en grijnsde even. 'Gewoon een klein armbandje met daarop haar naam en een kleine spreuk in gegraveerd.' Zei hij tegen haar. Een heel klein cadeau, maar voor de jarige toch heel waardevol, hij kende haar inmiddels toch al een aantal jaren dus hij wist perfect waarmee ze gelukkig was. De jongen bleef rustig dansen tot hij opeens de troep hun richting zag uitkomen, de muziek werd ook meteen wat stiller gezet, en zodra de jarige er was. Staken ze de spot aan en richte die op hen. 'Dankje Matthias, het is perfect.' Een van haar vriendinnen keek hem nogal bijdehand aan en staarde dan afkeurend naar Allyson. Meteen keek hij die meid kwaad aan en balde voor kort zijn vuisten, maar hield zich nog in aangezien hij geen partycrasher wou zijn. Kort keek hij naar het jarige meisje die haar vriendin meteen de mond snoerde door een scherpe opmerking te geven over haar outfit. Matthias knikte. 'Geeft niet hoor, ik wou iets speciaals voor je kopen.' Het meisje knikte en keek naar degene die met Matthias aan het dansen was en glimlachte vriendelijk naar haar en bleef even rustig staan, de muziek begon weer en iedereen begon weer rustig te dansen alsof er niets aan de hand was.

Alysson besloot Matthias' antwoord niet al te serieus te nemen, want ze dacht niet dat er zoveel bewondering zou zijn over gewoon een klein armbandje. Ze vroeg niet verder, keek nog eens naar de jarige en de groep die zich om haar heen gevormd had, en danste toen weer verder, maar niet veel later werd de muziek een volume lager gezet. Verstoord keek ze op, en ze zag de hele gang op Matthias afkomen. Eigenlijk wilde ze weglopen, maar dat stond ook zo stom. Toen de spot op hem gericht werd, deed ze wel een stapje opzij. Ze keek naar de jarige, maar die had enkel oog voor Matthias en zijn cadeau. Daarna zag ze hoe een vriendin van de jarige, zeker niet van Alysson, haar neerbuigend aankeek. Alysson had de neiging haar middelvinger op te steken, maar ze wilde de sfeer niet verpesten, dus trok ze enkel haar wenkbrauw op en keek het meisje uitdagend aan, met een had-je-wat-bitch?-blik. Ze merkte ook dat Matthias haar een opmerking wilde geven, maar dat de jarige hem voor was. Toen ze die opmerking hoorde, kon ze het niet laten. 'Ga anders eens langs bij mijn moeder, of zo,' glimlachte Alysson poeslief. Daarna draaide ze zich resoluut weg van het meisje. Alysson glimlachte naar de jarige, die naar haar keek. Ze liep op haar af. 'Mijn cadeau krijg je nog,' zei ze. 'Maar alvast van harte gefeliciteerd.' Ze omhelsde het meisje en toen ze de muziek weer hoorde, ging ze weer dansen. Ze vermaakte zich prima hier en was het meisje dat haar daarnet zo afkeurend had aangekeken was ze alweer vergeten.

{Hoe heet de jarige eigenlijk? x]}

Matthias keek even naar Allyson en grijnsde kort toen ze wat zei tegen dat kind. Rustig keek hij naar de jarige die nu omhelst werd door Allyson en dat gehele gefeliciteert gedoe te horen kreeg. Rustig ging de spot boven hen uit, al een geluk en zijn oog viel kort op de armband die ze inmiddels al aan had. Kalm keek hij weer naar Allyson die al weer was gaan beginnen dansen. Ashley liep weer naar de plek waar ze eerst had gestaan en meteen werd het weer wat rustiger om hen heen. Het volume werd weer helemaal opengedraaid. Een nieuw nummer sprong op. I like it van Enrique Iglesias. Dat nummer was best wel goed. Plus er zat een vrij goeie beat in. Kort keek hij naar voor waar een klein groepje was beginnen dansen, en al snel volgde er een paar daarachter hoor. Dit was gedaan voor de jarige. Het ware gemakkelijke passen die je snel op pikte en al snel merkte hij ook op dat de mensen achter hem mee begonnen te doen. 'Komop Allyson, show them what you got.' Zei hij droogjes tegen haar en begon dan ook mee te doen met de moves die werden herhaald. Het gaf eigenlijk wel een stoer gevecht al die mensen die hier nu het zelfde deden hoewel er niets was ingestudeerd, buiten dan van die ene groep van voor. Die hadden dit alles gepland dus ja.

[Euhm, Ashley?]

'I'll do,' grijnsde Alysson en ze ging ook bij de groep staan en deed de bewegingen mee. Eerst ging het nog wat stroef, maar na een paar keer, was ze helemaal mee. Ze keek ondertussen om zich heen en dat er - op enkele uitzonderingen na - niemand meer stil stond. Dit vond ze best cool, een hele groep mensen die allemaal hetzelfde dansten, terwijl niet iedereen iedereen kende. Het was best indrukwekkend ook. Ze keek naar Matthias, die ook meedanste. Hij kon er wat van. Ze glimlachte naar hem. hij was best een leuke jongen en Alysson dacht dat ze misschien ooit nog wel vrienden konden worden.
Zo ging het dansje nog een tijdje door, tot het nummer eindigde. Iedereen ging weer uit elkaar en praatte weer met allemaal mensen. Sommigen dansten nog. Plotseling weerklonk de stem van de DJ. Hij kondigde iemand aan, maar Alysson hoorde niet meer wie, want iedereen om haar heen begon te juichen. Ze keek op, naar het podium in het begin van de zaal. Daar verschenen zes mannen, mooi in smoking, en ze droegen een enorme verjaardagstaart. Alysson fronste onder de indruk haar wenkbrauwen, maar toen juichte ze ook en klapte ze. Eén van de mannen vroeg Ashley op het podium. Op de taart stonde achttien kaarsjes, wat iedereen blijkbaar heel grappig vond. Voor ze die echter mocht uitblazen, moest Ashley zich eerst door elke man laten feliciteren, inclusief drie kussen op de wang. Daarna liep ze naar de taart, haalde diep adem en blies. Er bleef nog één kaarsje branden, maar één van de mannen in smoking blies het snel uit. 'En Ashley mag een wens doen!' riep de DJ door de microfoon. Alysson begon dit op een kindereestje te vinden lijken, maar het was eigenlijk best grappig. Ashley had een rood gezicht, maar dat kon ook door de hitte komen. Vervolgens kreeg ze een mes overhandigt en toen ze de taart aansneed, riep iedereen luid.
Plots kwam er nog een taart het podium op, dit keer gedragen door zes vrouwen, gekleed in futuristische pakjes, met hakken en veel pluimen. Alysson verwachtte half en half wat ging komen. En ja hoor; iemand kwam uit de tweede taart. Het was een vrouw in ook een futuristisch pakje, met alleen nog meer pluimen. De jongens om Alysson heen joelden. De vrouw liep naar Ashley toe en wenste ook haar gelukkige verjaardag. Plots zag Alysson dat het Christina Aguilera was. Ze grijnsde - die zou vast een show weggeven. Ze kreeg gelijk, want Ashley kreeg eerst nog een cadeautje, verdween daarna van het podium en Christina begon te zingen, terwijl ze zes taartdraagsters dansten. Iedereen in de zaal zong en danste mee en Alysson had behoefte aan champagne. Plotseling besefte dat ze Matthias uit het oog verloren was, maar toen ze even om zich heen keek, ontdekte ze hem niet veel verderop. Ze liep op hem af. 'Dit feest is fantastisch,' schreeuwde ze, want het was moeilijk om boven de muziek uit te komen.

Matthias was na het dansding even stil blijven staan en staarde nu naar het podium waar van alles gebeurde. Kort keek hij omzich heen en fronste droogjes. Toen de vrouwen kwamen klonk er een luid geroep van de mannen. Lachend schudde hij zijn hoofd en liet het maar zo wat er op het podium gebeurde interesseerde hem weinig. Allyson kwam naar hem toegelopen en ze zei dat het feest bangelijk was. Ale, ze riep het meer. 'Komop Allyson, dit is New York, elk feest is hier geweldig.' Zei hij tegen haar en grijnsde eventjes. 'Kan ik je wat aanbieden om iets te drinken?' Vroeg hij aan haar en glimlachte eventjes. Afwachtend keek hij haar aan en even flitste zijn ogen naar het podium en de menigte die helemaal uit hun dak gingen op de muziek van Christina Aguillera. Zelf vond hij haar muziek wat minder maar ja, dat was gewoon een eigen mening hebben. Ashley ging uit haar dak, zoals het hoorde op haar verjaardag.
Zijn eigen verjaardag was uitgedraaid op een grote knokpartij jammer genoeg, maar ja dat had je als je iets te veel op had en om het minste iemand in zijn gezicht slaan. Ach ja, dat was zijn feest en heet leek in geen geval op dit feest. Al waren er wel veel dezelfde mensen hier. Maar dat was volkomen normaal.

'Elk feest?' vroeg ze uitdagend. De feesten waar Matthias heen ging ongetwijfeld wel, maar Alysson was al genoeg mislukte feesten tegengekomen. Eén keer had ze zelfs de gastvrouwe, Marty, na afloop huilend op de wc gevonden. Marty had er die avond stralend uitgezien, maar toen Alysson haar gevonden had, had ze zich bijna willen wegdraaien. Uitgelopen make-up, dikke, rode ogen, lopende neus. Alysson rilde onwillekeurig. Alsof dat allemaal nog niet erg genoeg was geweest, had Marty alles dat ze die avond had gedronken (en dat was veel) er uitgegooid. Abrupt stopte Alysson met denken want die herinnering was te ranzig voor woorden. De vriendschap tussen Alysson en Marty was beëindigd, want Alysson moest niets hebben van mensen die huilden omdat hun feesten mislukt waren. Nadat Marty weer was ogpefrist, trouwens, was ze tegen iedereen tekeer gegaan. Dat was de druppel geweest en Alysson had het afgetrapt.
Nu moest ze toch écht stoppen met denken aan die avond, bedacht ze met een glimlach. Alsof Matthias haar gedachten kon lezen, vroeg hij haar of hij haar iets te drinken kon aanbieden. 'Champagne, graag,' zei Alysson. Het zou dan al iets van haar vijfde glas zijn, maar dit feest was nou eenmaal geweldig, toch?
Alysson hoorde Christina's stem en vroeg zich in stilte af wie in godsnaam haar geregeld had. Op dit moment waren er toch wel betere artiesten in te huren. Whatever, bedacht ze toen ze Ashley zag dansen, als zij het maar leuk vond.